^{شب است و ماه ميرقصد}

^{ستاره نقره ميپاشد}

^{گل زنبق ز لبهاي هوس آلود شبنم بوسه ميگيرد}

^{ولي من سرد و خاموشم}

^{خداوندا، خدايي کردنت ننگ است}

^{دلم خواهد كه فرياد رعد آسا زنم
فرياد بر گويم خدايي نيست !...
خدايي كه فغان و ناله هايم در دل او بي اثر باشد
خدا نيست
خدا هيچ است!
خدا پوچ است!
خدا جسمي است بي معني!}

^{"خدا يك لفظ شيرين است شما اي کسانی كه مي گوييد خدا هست؟!
و براي او صفتهاي توانا هم روا داريد!
بگوييد پس بفهمم
چرا اشك مرا هرگز نمي بيند؟
چرا ناله هاي قلب مرا هرگز نمي شنود؟
"عجب بي پرده امشب من سخن گفتم؟!!!!"}

^{خداوندا}

^{اگر در نعشه ي افيون از من مست گناهي سر زد ببخشيدم
ولي   نه؟!
چرا من رو سيه باشم؟
چرا غلاده ي تهمت مرا در گردن آويزد؟}

^{خداوندا.......}

^{تو در قرآن جاويدت هزاران وعده ها دادي
تو مي گفتي كه نامردان بهشت را نمي بينند
ولي من با دو چشم خويش ديده ام
كه نامردان از خون پاك مردانت كاخها ساختند!}

^{اگر مردانگي اين است
به نامردي نامردان قسم
نامرد نامردم اگر دستي به قرآنت بيالايم! 
خداوندا............}

^{اگر در روز گرما خيز تابستان تنت را بر سايه ي ديوار بگشايي
لبت را بر كاسه ي مسي قير اندود بگذاري
و چندين آنطرفتر، خانه هاي مرمرين را روبرو بيني
زمين و آسمانت را كفر مي گويي، نمي گويي؟}

^{خداوندا... اگر روزي شبه گردي}

^{ز حال ما باخبر گردي}

^{و با چشمان خود نامردميها را ببيني باز
پشيمان ميشوي از قصد خلقت
از اين بودن، از اين ماندن}

^{تو خود سلطان تبعيضي ، تو خود فتنه انگيزي}

^{اگر در روز خلقت مست نمي كردي}

^{يكي را همچون من بدبخت و يكي را بي}

^{دليل آقا نميكردي}

^{جهاني را اينچنين غوغا نميكردي}

^{هرگز اين سازها شادم نمي سازد}

^{دگر آهم نمي گيرد}

^{دگر به هیچ سازی نمیخندم}

^{دگر به هیچ سازی نمیرقصم}

^{شب است و ماه ميرقصد
ستاره نقره ميپاشد
گل زنبق ز لبهاي هوس آلود شبنم بوسه ميگيرد}

^{من اما در سكوت خلوتت آهسته مي  گريم...}

^{اگر حق است ،زدم زير خدايي!!}